Minke (28) vond in het najaar van 2019 niet haar Chinese ouders via een DNA-test, maar een zus die ook bleek te zijn geadopteerd. Allebei stonden ze ervoor open om elkaar beter te leren kennen. “Ik had een DNA-test gedaan om hopelijk familie in China te vinden en had er niet bij stilgestaan dat je ook familie buiten China zou kunnen vinden. Natuurlijk ben ik sindsdien wel heel blij met haar in mijn leven.”
Als kind was Minke niet veel bezig met het feit dat ze is geadopteerd. Dat veranderde toen haar broer, hij is geadopteerd uit Brazilië, interesse kreeg in zijn roots. Minke: “Ik ben met mijn ouders en broer naar Brazilië geweest om zijn biologische oudersIn het Nederlands gebruiken we veel verschillende woorden voor ouders na afstand en adoptie. Iedereen gebruikt eigen woorden voor deze relaties en geeft een eigen betekenis aan deze woorden. Dat betekent dat twee personen hetzelfde woord op een andere manier kunnen interpreteren en gebruiken. Ook kunnen verschillende woorden, verschillende emoties oproepen. Dat betekent dat hetzelfde woord voor twee mensen anders kan voelen. Via een vragenlijst onderzocht INEA welke woorden we als expertisecentrum interlandelijke adoptie in wording het beste kunnen gebruiken. De uitkomst hiervan helpt ons om bepaalde woorden te kiezen. We zijn ons ervan bewust dat elk woord dat we uiteindelijk kiezen voor iedereen persoonlijk voordelen en nadelen kan hebben. We volgen als INEA de huidige maatschappelijke en wetenschappelijke discussie rondom het gebruik van taal met veel aandacht en blijven ons taalgebruik, in samenspraak met de Redactieraad en de Adviesraad, evalueren en waar nodig aanpassen. te ontmoeten. Tijdens die reis begon ik na te denken over wie mijn ouders in China zouden zijn en hoe het zou zijn om hen te kennen. Ik was toen 15 jaar en vanaf dat moment is die interesse in mijn roots gegroeid.
Na de middelbare school is Minke China Studies gaan studeren in Leiden. Voor haar studie is ze in 2018 in China geweest om te ervaren hoe het leven daar is. In die periode is ze ook naar de plek gereisd waar ze volgens haar adoptiepapieren te vondeling is gelegd en in een kindertehuis terecht kwam. “Ik heb toen op een briefje geschreven wie ik ben, wanneer ik geboren zou zijn en waar ik te vondeling zou zijn gelegd. Mochten lokale bewoners zich daarvan iets herinneren, konden ze contact met mij opnemen. Dat heb ik op een prikbord gehangen op twee verschillende plekken, maar daar heb ik geen een reactie op gekregen.” In 2019 is Minke voor een tweede keer in China geweest en toen ze weer in Nederland was, besloot ze een volgende stap te zetten in de zoektocht naar haar Chinese familie.
DNA-match
Ze besloot een DNA-test te doen bij 23andMe. Helaas vond ze geen directe familieleden en uploadde ze haar DNA-profiel naar andere DNA-databanken. Daar had ze ook niet meteen een match met directe familieleden. “Ik had dus die DNA-test bij 23andMe gedaan en daarna mijn DNA-rapport onder andere geüpload naar MyHeritage. Volgens mij was het zo’n zes weken later toen ik een mail kreeg van MyHeritage met het bericht dat ik een nieuwe match had.” Minke vertelt over dat moment: “Natuurlijk hoopte ik iemand te vinden, maar ik hoorde uit andere verhalen dat zo’n match vinden via een DNA-test weinig voorkomt. Daarom had ik uit bescherming voor mezelf geen hoge verwachtingen.”
Het was uiteindelijk Ida, zij is terecht gekomen in een adoptiegezin in Denemarken, die Minke een bericht stuurde over de match. Vervolgens gingen ze met elkaar chatten via Facebook. “En zo hebben we een aantal maanden veel met elkaar gechat en elkaar op die manier beter leren kennen. We hadden het natuurlijk over onderwerpen als wat we studeren en wat onze hobby’s zijn, maar ook over onze zoektocht. Ida vertelde me toen dat ze ook op zoek was naar haar Chinese familie.”
De zussen gingen na veel gechat te hebben ook een keer videobellen. Minke: “Daar was ik best wel zenuwachtig voor, want dan hoor en zie je je zus voor de eerste keer live, ook al is het nog vanachter een scherm. Maar dat bellen was supergezellig, ik had me er helemaal niet zo gespannen voor hoeven te voelen.” Aangezien ze elkaar in het najaar vonden, kwam Kerst als een goed moment om elkaars familie te ontmoeten. Minke is toen met haar ouders en broer naar Denemarken gegaan. Vanaf dat moment hebben de zussen elkaar nog veel vaker opgezocht in Denemarken en Nederland.
Samen reizen
In het eerste jaar dat ze van elkaars leven afwisten, hebben de zussen elkaar meerdere keren opgezocht. Minke vertelt daarover: “Ida is twee keer in Nederland geweest en ik ben twee keer een weekend bij haar in Denemarken geweest. We hebben elkaar toen dingen laten zien waar het land bekend om staat. Zo zijn we in Denemarken bijvoorbeeld in Tivoli geweest en in Nederland heb ik haar de Efteling laten zien.”
Verder zijn ze in de zomer van 2020 samen op roadtrip gegaan door Oostenrijk en Italië. “Hierdoor leerden we elkaar echt beter kennen en voelde het vanaf het begin van onze eerste vakantie alsof we altijd al vriendinnen zijn geweest.” De zussen zijn allebei behoorlijk reislustig. In de jaren daarna zijn ze samen onder andere naar Hongarije, Turkije en Peru geweest. “Als het blijft zoals het nu is, zullen we voor de rest van ons leven in elkaars leven zijn. We willen allebei veel in elkaar investeren om elkaar nog beter te leren kennen en om samen mooie herinneringen te maken. ”
Een van de lastige dingen voor Minke was hoe ze kon communiceren met haar zus. “Ida kan geen Nederlands en ik geen Deens. Wel kunnen we allebei Engels. Dus onze gesprekken werden regelmatig een woordenmix van Engelse, Nederlands en Deens waardoor we elkaar wel konden begrijpen.”
Samen biologische familie zoeken
Minke heeft in de afgelopen jaren ook overeenkomsten opgemerkt tussen Ida en zichzelf. “Ik merkte dat Ida ook niet zo’n prater is en ze vertelde me dat ze ook veel van dieren en natuur houdt. En we houden allebei niet van kaas. Omdat ik dat bij niemand anders herkende, denk ik dat dat dingen zijn die in de familie zitten. Verder vinden mijn ouders dat we dezelfde blik en dezelfde manier van lopen hebben.”
Samen gaan zoeken naar biologische familie is vooral in het begin een onderwerp van gesprek geweest. “Toen we elkaar net hadden ontmoet, was het wel het idee om samen onze ouders te gaan zoeken in China. We hadden daarom een filmpje opgenomen in het Chinees, Ida heeft ook China Studies gestudeerd, waarin we vertellen wie we zijn en wat we zoeken. Dat filmpje is op de lokale nieuwszender uitgezonden, maar daar hebben we geen reacties op gehad.” In het begin zijn de zussen dus wel actief bezig geweest met het zoeken naar hun Chinese ouders. “Uiteindelijk waren we gewoon heel druk als zussen om elkaar te leren kennen en raakte het samen verder zoeken naar Chinese familie meer op de achtergrond.”
Inmiddels twijfelt Minke of ze nog op zoek wil naar haar Chinese ouders. “Voor nu is er voor mij geen urgentie om een zoektocht in China te starten. Aan de ene kant is dat omdat ik natuurlijk niet goed weet wat ik nog kan terugvinden aan familie. Ook weet ik niet goed wat het eventueel vinden van meer familie kan doen met de band die Ida en ik nu hebben. Aan de andere komt het omdat ik Ida gevonden heb in Europa. Met haar deel ik een beetje dezelfde geschiedenis en deel ik sowieso dezelfde Chinese ouders. Omdat we dat hetzelfde hebben, heb ik al veel antwoorden op vragen gekregen die ik had over mijn roots.”
