Over Lisa
Ik ben Lisa (33 jaar) en het kind van een geadopteerde vader uit Canada. Voor INEA schrijf ik persoonlijke columns over de complexiteit van mijn identiteit, de doorwerking van interlandelijke adoptie over generaties heen en de zoektocht naar woorden voor ervaringen die zich niet altijd laten verklaren.
Ik schrijf wat ik voel, en dat is authentiek, maar ook rauw. Ik vind het belangrijk die rauwheid toe te laten, omdat dat de waarheid achter dit verhaal is. De rauwheid omvat niet alleen mijn pijn of verdriet, maar laat ook zien dat ik dit kan dragen en er een stem aan kan geven.
Blog #1 Wat ik zoek, zoekt mij.
Toen ik uit nieuwsgierigheid, of misschien vanuit een onverklaarbare behoefte iets te weten over wat zowel alles als niets met mij te maken heeft, op onderzoek uitging naar hoeveel zwarte kinderen in de jaren vijftig en zestig vanuit Canada werden geadopteerd, kwam ik vooral vaagheden, gaten en formuleringen tegen die meer verborgen dan vertelden.
Terwijl ik daarmee bezig was, veranderde mijn vraag. Of misschien kwam de vraag die er al die tijd onder had gelegen eindelijk naar boven: welke invloed had de keuze die voor mijn vader werd gemaakt eigenlijk op mij?
Als zwart kind ter adoptie worden gesteld in het Noord-Amerika van de jaren vijftig. Een keuze waarin zijn stem niet bestond. De onzichtbare lading, de onzichtbare taal, de onzichtbare mens en de niet-bestaande stem.
Hoewel ik het verhaal van mijn vader ken – in delen, in stukken, in lagen en in woorden – ken ik mijn eigen verhaal misschien nog helemaal niet.
Hoeveel vragen ik ook stel, ze beantwoorden niet wie ik ben. Niet wie wij zijn als familie, als cultuur. Niet wie ik ben in mijn verdriet, mijn ongemak en mijn angsten. Ze vertellen mij niet waar mijn zelfbeeld begon, of waarom sommige ervaringen voelen alsof ze ouder zijn dan ikzelf.
Wanneer ik naar antwoorden zoek, denk ik dat zij mij wellicht het beeld zullen teruggeven. Dat zij de echo naar haar oorsprong kunnen herleiden. Dat zij mij meenemen naar de plek waar mijn grond begon.
Maar ik begin te vermoeden dat dit verhaal zich niet laat vangen. Dat de oorsprong niet terugkomt wanneer ik maar genoeg feiten vind, de juiste vragen stel of alle losse delen naast elkaar leg.
Ik hoor geen oorspronkelijke klank. Ik hoor een galm. Een galm die verdwijnt in het donker.
Dit verhaal begint bij mijn vader, maar het zoekt mij.
Voor mijn vader werd gekozen voordat hij zelf kon spreken. Soms vraag ik mij af of ik daarom zo vaak het gevoel heb gehad dat ik eerst de juiste woorden moest vinden voordat mijn ervaring werkelijk mocht bestaan. Alsof voelen niet genoeg was. Alsof ik mijn eigen binnenwereld pas kon vertrouwen wanneer ik haar kon verklaren.
Deze zoektocht gaat over mijn drang mijzelf terug te vinden in een geschiedenis die niet bij mij begon en waarop ik geen invloed heb gehad, maar die zich misschien wel spiegelt in hoe ik voel, hoe ik mijzelf zie en welke plaats ik mijzelf in de wereld geef.
Ik wil begrijpen of mijn verdriet, mijn ongemak, mijn angsten en mijn zelfbeeld alleen van mij zijn, of ook bestaan in de nasleep van een keuze die lang vóór mij werd gemaakt.
Ik ben niet geadopteerd. Ik ben het kind van een geadopteerde.
Misschien is dat geen voetnoot bij het verhaal van mijn vader, maar het begin van een verhaal waarvoor ik zelf nog taal moet vinden.
En misschien is mijn verhaal wel veel dichterbij dan ik tot nu toe heb durven toelaten. Niet omdat het ergens in het verleden op mij wacht, maar omdat het hier en nu in mijn lichaam en in mijn gedachten leeft. Omdat ik niet alleen verbonden ben met een geschiedenis die vóór mij begon, maar ook de eigenaar ben van mijn verhaal en van de realiteit die ik van daaruit vorm.
___________________________________________________________
Persoonlijke verhalen over adoptie
Deze blog is onderdeel van een bijzondere serie verhalen, gedeeld door INEA. Vijf columnisten en drie vloggers nemen je mee in hun persoonlijke ervaringen rondom interlandelijke adoptie. Vanuit het perspectief van geadopteerden, maar ook van bijvoorbeeld een partner van, dochter van of adoptiemoeder. Allemaal unieke verhalen, verteld vanuit hun eigen leven en ervaring. We hopen dat deze verhalen inspireren, herkenning bieden wellicht nieuwe inzichten geven. Vind alle blogs en vlogs hier.
